bank Natural en puur bankieren komen er niet

Klanten. Die waren voor mij de reden om een nieuwe wind te willen laten waaien in bankenland. Ondanks mijn belofte in 2008 om me tot het uiterste hiervoor in te zetten komt bank Natural er niet. Omdat ik vanaf het begin open en eerlijk was over mijn initiatief, hebben jullie nu ook het recht om te weten waarom die bank er nu niet komt.

Klanten
Mijn initiatief bank Natural draaide om klanten. Ondernemende personen die een bank bouwen voor ondernemers en mensen die zichzelf een onafhankelijke bank gunnen. Gemaakt met een platform voor mensen die in een vorm van co-creatie hun behoeften en verlangens feedback kunnen geven. Met een risicomodel dat niet alleen financiële ratio’s gebruikt maar ook de potentie van briljante plannen in ogenschouw neemt. Eerst naar de klant luisteren, vervolgens praten, dan ontwikkelen en tot slot bouwen.

bank Natural
In het begin werkte ik voor wat toen banking is fun was prettig samen met Michiel Nelissen. Toen die een toekomst in de IT zag splitsten onze wegen. Nadat Dagblad De Pers mijn plan voor bank Natural publiceerde ging het hard. Met Rachelle van der Linden legde ik de naam Natural vast. Rachelle ging daarna met René Freijters samen vanuit het Natural gedachtegoed verder op de particuliere markt. Stephan van der Vusse gaf mij nieuwe kracht om met mijn idee door te gaan. Een wisselende groep van ruim 160 vrijwilligers en enthousiaste mensen meldde zich om samen met mij na te denken en het plan verder te ontwikkelen. De weg was hobbelig en zat vol kuilen. Maar mensen bleven mij inspireren om door te zetten.

Concept veranderd
Nadat een samenwerking met een Duitse bank niet doorging, heb ik een nieuw kernteam van acht mensen gevormd. Omdat een onafhankelijke bankvergunning niet verstrekt werd door de DNB, is het concept veranderd en zijn we op zoek gegaan naar partijen waarmee we onder hun banklicentie onze belofte aan onze potentiële klanten waar konden maken. Inmiddels werkte ik drie jaar zonder inkomen aan bank Natural.

Vertrouwen
Om een persoonlijk faillissement te voorkomen nam ik eind 2010 naast mijn werk voor de bank een baan aan. In het blog waarin ik vertelde afstand te nemen heb ik daar niets over gezegd. Want zoiets staat niet stoer. Bovendien zou het mogelijk potentiële investeerders afschrikken. Mijn faillissement heb ik gelukkig voorkomen. En na een uitstapje in de IT heb ik bewust gekozen voor het docentschap bij een HBO opleiding. Dit is zowel persoonlijk- als zakelijk uitdagend de beste keuze die ik ooit gemaakt heb. 

Nadat Hans Brands en Sanjay Paltan om persoonlijke redenen de organisatie verlieten koos ik ervoor bank Natural over te laten aan Nick Meijer, Tijs Wilbrink, Onno Maathuis, Simon Hermann en Remko Dur. Onder mijn blog waarin ik aangaf een stapje terug te doen antwoordde Remko Dur dat hij dankbaar was en gebruik zou maken van de spiegel die ik hem zou voorhouden om de basis van mijn idee te bewaken. Het heeft niet zo mogen zijn.

Normen van fatsoen 
Aan het einde van een informeel gesprek in maart deelde Remko Dur mij mee dat er een voorstel lag om de aandelen her te verdelen. Tijdens de emailwisseling die volgde tussen Remko en mij bleek het voorstel echter een in november genomen beslissing te zijn. Nu er gesprekken worden gevoerd met een licentie-houdende partij bleek dat het eigendom van de holding was herverdeeld onder de leden. Het grootste gedeelte zou naar Dur gaan, van mijn zesde deel zou ik een twintigste deel overhouden. Ik heb aangegeven niet akkoord te gaan met deze beslissing. En niet omdat de juiste processen niet zijn gevolgd, ik buiten elke bespreking ben gehouden of dat de vastlegging niet is gebeurd.

Essentie van cultuur
Het gaat mij ook om het principe. Alle gelijkwaardigheid die de basis is van mijn idee verdwijnt door deze manier van handelen. Het is het startpunt van een cultuur van bonussen die ik met Natural niet wilde. Het antwoord op mijn mail was van het laatdunkende soort. Ze zouden mij wel even ompraten. De essentie van een cultuur is echter niet om te praten. Daar sta je voor. Of niet.

Gesprek
Luisteren, praten, ontwikkelen en bouwen. Dialoog als startpunt voor Natural. Het is een eigenschap die met mijn terugtreding in de holding helaas uit de cultuur van het team lijkt verdwenen. Inmiddels is na mijn laatste verzoek tot een goed gesprek mij de toegang tot de financiële en inhoudelijke bedrijfsinformatie ontzegd. Conclusie is dan ook dat de vijf andere eigenaren - Nick Meijer, Tijs Wilbrink, Onno Maathuis, Simon Hermann en Remko Dur - achter hun beslissing blijven staan om mij vanwege mijn kritische houding uit de holding te zetten. Zonder fatsoenlijke genoegdoening.

Zaken
Inmiddels heb ik met behulp van een juridisch adviseur formeel aangegeven dat ik mij niet tot een vertrek laat dwingen. Een antwoord heb ik tot op heden niet ontvangen. De zaak is nu in handen van mijn advocaat. Ik wil een vergoeding voor het risico dat ik liep, de derving van drie jaar fulltime inkomsten en een vergoeding voor mijn vernietigde pensioen. Want naast principes geldt ook brood op de plank.

Kernwaarden
Het ergste van alles is dat een bank die zegt er te zijn voor de klanten niet eens op een fatsoenlijke manier omgaat met haar oprichter. Want als je al niet weet hoe je een team bij elkaar houdt en moet besturen, hoe kan je dan ooit een bank besturen? Als je niet weet om te gaan met eerlijke kritiek, zoals ik die gaf in mijn mails, hoe ga je dan om met de kernwaarden van Natural: puur, passie, professioneel en persoonlijk? Als ik vanuit mijn netwerk een verhaal hoor dat ik de holding heb verlaten omdat ik er geen zin meer in had, hoe kan er dan sprake zijn van openheid en transparantie?

Excuus
Ik bedank al die vrijwilligers die hebben meegewerkt aan mijn idee. Dat betreft ook al die mensen die vrijblijvend advies gaven. Zonder hun energie had ik het niet gekund. Een speciaal woord van dank gaat naar die veertig mensen die ook arbeid leverden, en meebouwden aan een sprankje bank. Hans, Sanjay, Michiel, Rachelle, René en Stephan wil ik expliciet noemen.

Rest mij om mijn excuus aan te bieden voor de gang van zaken. Excuus aan de klanten en de mensen die nog voor de daadwerkelijke livegang van de bank in de steek zijn gelaten door die bank